فرق درن و چست تیوب
فرق چست تیوب و درن چیست؟

فرق درن و چست تیوب

اگر تازه با اصطلاحات پزشکی آشنا شده‌اید یا پزشک برایتان استفاده از چست تیوب یا درن را تجویز کرده، ممکن است کنجکاو باشید که فرق درن و چست تیوب چیست و هر کدام چه کاربردی دارند. این دو ابزار پزشکی، اگرچه هر دو برای تخلیه مایعات یا هوا از بدن استفاده می‌شوند، تفاوت‌های مهمی در ساختار، کاربرد و محل استفاده دارند. در این مقاله، به‌طور کامل توضیح می‌دهیم که چست تیوب چیست، درن چیست، چه ویژگی‌هایی دارند و تفاوت چست تیوب و درن در چیست.

چست تیوب چیست؟

چست تیوب (Chest Tube) یا لوله سینه‌ای، یک لوله پلاستیکی انعطاف‌پذیر و استریل است که از طریق دیواره قفسه سینه وارد فضای پلور (فضای بین ریه‌ها و دیواره قفسه سینه) یا مدیاستن (فضای میانی قفسه سینه) می‌شود. این ابزار پزشکی برای تخلیه هوا، خون، مایعات یا چرک از این نواحی طراحی شده تا عملکرد ریه‌ها بهبود یابد و از فشار روی قلب یا ریه‌ها جلوگیری شود. چست تیوب معمولاً به یک سیستم تخلیه بسته (مثل بطری یا کیسه درناژ) متصل می‌شود که از ورود هوا به داخل قفسه سینه جلوگیری می‌کند.

اگر تازه با این روش درمانی آشنا شده‌اید، نگران نباشید! چست تیوب معمولاً تحت بی‌حسی موضعی یا بیهوشی کامل در اتاق عمل یا بالین بیمار کار گذاشته می‌شود و پزشک با معاینات رادیولوژی (مثل عکس قفسه سینه) از عملکرد درست آن مطمئن می‌شود.

کاربرد چست تیوب

چست تیوب در شرایط پزشکی مختلفی استفاده می‌شود که همگی به مشکلات قفسه سینه و ریه‌ها مربوط‌اند. مهم‌ترین کاربردهای آن عبارتند از:

  • پنوموتوراکس: تخلیه هوای محبوس‌شده در فضای پلور که می‌تواند باعث روی‌هم‌خوابیدن ریه شود.
  • هموتوراکس: تخلیه خون جمع‌شده در فضای پلور، مثلاً پس از تروما یا جراحی.
  • هیدروتوراکس: تخلیه مایعات غیرخونی (مثل مایع سرم) از فضای پلور.
  • امپیم: تخلیه چرک ناشی از عفونت در فضای پلور.
  • پلورال افیوژن عودکننده: استفاده برای تزریق داروهای شیمی‌درمانی یا مواد اسکلروتیک در بیماران با تجمع مکرر مایع.
  • پس از جراحی قفسه سینه: جلوگیری از تجمع مایعات یا هوا پس از جراحی‌های قلب یا ریه.

اگر پزشک برایتان چست تیوب تجویز کرده، پیشنهاد می‌کنیم درباره جزئیات بیماری‌تان با او صحبت کنید تا بدانید چرا این روش برای شما مناسب است.

ویژگی چست تیوب چیست؟

ویژگی چست تیوب

چست تیوب‌ها ویژگی‌های خاصی دارند که آن‌ها را برای استفاده در قفسه سینه مناسب می‌کند:

  • جنس: معمولاً از پلاستیک انعطاف‌پذیر (PVC یا سیلیکون) ساخته می‌شوند. چست تیوب‌های سیلیکونی تحریک کمتری ایجاد می‌کنند، اما گران‌ترند.
  • اندازه: اندازه‌ها از 8 تا 40 فرنچ (French) متغیر است. برای بزرگسالان معمولاً 20-32 فرنچ و برای کودکان تیوب‌های کوچک‌تر (8-12 فرنچ) استفاده می‌شود.
  • رادیواپاک: دارای خطوط رادیواپاک برای شناسایی در تصاویر رادیولوژی.
  • سوراخ‌های جانبی: دارای سوراخ‌هایی در انتهای لوله برای تخلیه موثر مایعات یا هوا.
  • اتصال به سیستم بسته: به بطری یا کیسه درناژ متصل می‌شود که با آب استریل یا محلول نمکی مهر و موم شده تا از ورود هوا جلوگیری کند.
  • مقاومت بالا: چست تیوب‌های فلزی (ضدزنگ) در جراحی‌های قلب و عروق استفاده می‌شوند و قابل استریل و استفاده مجدد هستند.

درن چیست؟

درن (Drain) یک ابزار پزشکی است که برای تخلیه مایعات، خون، چرک یا هوا از محل زخم جراحی یا حفره‌های بدن استفاده می‌شود. برخلاف چست تیوب که مختص قفسه سینه است، درن‌ها کاربرد گسترده‌تری دارند و در نواحی مختلف بدن (مثل شکم، مفاصل یا مغز) استفاده می‌شوند. درن‌ها به دو نوع فعال (اکتیو) و غیرفعال (پاسیو) تقسیم می‌شوند. درن‌های فعال به سیستم فشار منفی (مثل ساکشن) متصل‌اند، در حالی که درن‌های غیرفعال با نیروی جاذبه کار می‌کنند. برای تهیه درن‌های باکیفیت، می‌توانید درن سوپا تهیه کنید.

اگر برای جراحی آماده می‌شوید و پزشک از درن صحبت کرده، نگران نباشید! درن‌ها به بهبود سریع‌تر زخم و کاهش خطر عفونت کمک می‌کنند.

کاربرد درن

درن‌ها در موقعیت‌های مختلفی استفاده می‌شوند که به نوع جراحی یا شرایط بیمار بستگی دارد. مهم‌ترین کاربردهای درن عبارتند از:

  • تخلیه خونابه و ترشحات: جلوگیری از تجمع خون یا مایعات در محل زخم جراحی (مثل جراحی شکم یا ماستکتومی).
  • پیشگیری از هماتوم یا سروما: کاهش تجمع خون یا مایع سرم در محل جراحی.
  • کاهش خطر عفونت: تخلیه چرک یا ترشحات عفونی برای جلوگیری از گسترش عفونت.
  • جراحی‌های ارتوپدی و مغز و اعصاب: درن‌های فعال (مثل درن هموواک) در جراحی‌های مفاصل یا ستون فقرات استفاده می‌شوند.
  • جراحی کله‌سیستکتومی: اندازه‌گیری مقدار ترشح صفرا برای ارزیابی وضعیت بیمار.
  • از بین بردن فضای مرده: کمک به نزدیک شدن لبه‌های زخم و تسریع بهبود.

اگر تازه با درن آشنا شده‌اید، پیشنهاد می‌کنیم از پزشک درباره نوع درن و مدت زمان استفاده آن سوال کنید تا بهتر برای مراقبت‌های بعد از جراحی آماده شوید.

درن چه کاربردی دارد؟

ویژگی درن

درن‌ها ویژگی‌های متنوعی دارند که بسته به نوع و کاربردشان متفاوت است:

  • جنس: معمولاً از PVC، سیلیکون یا لاستیک ساخته می‌شوند. درن‌های سیلیکونی تحریک کمتری ایجاد می‌کنند.
  • انواع: شامل درن‌های لوله‌ای (مثل پن‌رز)، شیاردار (کاروگیت) یا تخت. درن‌های فعال (مثل هموواک) به سیستم ساکشن متصل‌اند.
  • اندازه و شکل: درن‌ها در اندازه‌های مختلف (از 3 تا 20 میلی‌متر) و شکل‌های متنوع (گرد، تخت یا شیاردار) موجودند.
  • سیستم تخلیه: درن‌های غیرفعال ترشحات را روی پانسمان یا کیسه کوچک تخلیه می‌کنند، در حالی که درن‌های فعال به محفظه فشار منفی متصل‌اند.
  • استریل بودن: درن‌ها باید کاملاً استریل باشند و برخی (مثل درن پن‌رز) با گاز اتیلن استریل می‌شوند.

تفاوت چست تیوب و درن

فرق درن و چست تیوب در ساختار، کاربرد و محل استفاده آن‌هاست. در ادامه، تفاوت‌های اصلی را بررسی می‌کنیم:

  • محل استفاده: چست تیوب فقط برای قفسه سینه (فضای پلور یا مدیاستن) استفاده می‌شود، اما درن‌ها در نواحی مختلف بدن (مثل شکم، مفاصل یا مغز) کاربرد دارند.
  • هدف اصلی: چست تیوب برای تخلیه هوا، خون، چرک یا مایع از فضای پلور و بهبود عملکرد ریه‌هاست، در حالی که درن‌ها بیشتر برای تخلیه ترشحات زخم جراحی و جلوگیری از عفونت یا هماتوم استفاده می‌شوند.
  • نوع سیستم تخلیه: چست تیوب معمولاً به سیستم بسته (مثل بطری با آب استریل) متصل است تا از ورود هوا به قفسه سینه جلوگیری کند، اما درن‌ها می‌توانند فعال (با ساکشن) یا غیرفعال (با جاذبه) باشند.
  • جنس و ساختار: چست تیوب‌ها معمولاً لوله‌های انعطاف‌پذیر با سوراخ‌های جانبی‌اند، در حالی که درن‌ها می‌توانند لوله‌ای، شیاردار یا تخت باشند.
  • مدت زمان استفاده: چست تیوب معمولاً چند روز تا چند هفته (بسته به شرایط بیمار) در بدن می‌ماند، اما درن‌ها ممکن است برای مدت کوتاه‌تری (چند روز) استفاده شوند.
  • پیچیدگی کارگذاری: کارگذاری چست تیوب معمولاً نیاز به بی‌حسی موضعی یا بیهوشی و بررسی رادیولوژی دارد، اما درن‌ها ممکن است ساده‌تر در محل جراحی قرار گیرند.

جمع بندی

فرق درن و چست تیوب در محل استفاده، هدف درمانی و سیستم تخلیه آن‌هاست. چست تیوب برای تخلیه هوا، خون یا مایع از قفسه سینه و بهبود عملکرد ریه‌ها طراحی شده، در حالی که درن‌ها کاربرد گسترده‌تری دارند و برای تخلیه ترشحات زخم‌های جراحی در نواحی مختلف بدن استفاده می‌شوند.