فرق آنژیوکت آبی و صورتی
آنژیوکت آبی و صورتی چه تفاوتی دارند؟

فرق آنژیوکت آبی و صورتی

سیستم کدگذاری رنگی در کاتترهای وریدی محیطی، یا همان آنژیوکت‌ها، یک استاندارد جهانی است که انتخاب بالینی و سرعت عمل تیم درمانی را در موقعیت‌های حساس تسهیل می‌کند. درک دقیق تفاوت‌های بین رنگ‌های مختلف، به خصوص دو رنگ بسیار رایج آبی و صورتی، برای هر متخصص حوزه درمان حیاتی است. این تفاوت تنها یک تمایز ظاهری نیست، بلکه تعیین‌کننده قطر لومن، نرخ جریان و نهایتاً کاربرد بالینی آن وسیله در تزریق وریدی خواهد بود.

تفاوت آنژیوکت آبی و صورتی

تفاوت محوری میان آنژیوکت آبی و صورتی مستقیماً به مفهوم گیج (Gauge) مرتبط است. گیج، شاخصی است که قطر خارجی سوزن را مشخص می‌کند؛ طبق این استاندارد، هر چه عدد گیج کوچکتر باشد، قطر سوزن بزرگتر است و بالعکس. آنژیوکت آبی با گیج ۲۲ و آنژیوکت صورتی با گیج ۲۰ شناخته می‌شود. این تفاوت دو واحدی در گیج، اثرات قابل توجهی بر توان عملیاتی کاتتر در بالین دارد.

سوزن آنژیوکت آبی

استاندارد گیج (Gauge) و قطر داخلی سوزن

آنژیوکت آبی، دارای گیج ۲۲ است. این اندازه نشان دهنده قطر خارجی ۰.۹ میلی‌متر است. به دلیل اندازه نسبتاً کوچک آن، کاتتر آبی اغلب به عنوان گزینه‌ای برای بیمارانی که دارای وریدهای ظریف، شکننده یا دشوار هستند، نظیر کودکان یا سالمندان، انتخاب می‌شود. همچنین، زمانی که نیاز به دسترسی وریدی طولانی‌مدت وجود دارد و هدف حفظ رگ برای مدت زمان بیشتری است، گیج ۲۲ ترجیح داده می‌شود. تهیه این دسته از لوازم پزشکی مصرفی برای بخش‌های حساس و تخصصی ضروری است.

در مقابل، آنژیوکت صورتی با گیج ۲۰ و قطر خارجی ۱.۱ میلی‌متر، جزو پرکاربردترین اندازه‌ها در محیط‌های بیمارستانی است. این کاتتر به عنوان یک استاندارد طلایی برای دسترسی وریدی در بیماران بزرگسال به شمار می‌رود. گیج ۲۰ تعادل مطلوبی بین حفظ رگ و توانایی تزریق حجم‌های متوسط تا زیاد مایعات یا داروهای وریدی ایجاد می‌کند.

نرخ جریان و سرعت انفوزیون (Flow Rate)

یکی از مهم‌ترین پارامترهای فنی که گیج را به کاربرد بالینی پیوند می‌زند، نرخ جریان یا همان سرعت انفوزیون است. اختلاف قطر داخلی کاتترها (لومن) باعث می‌شود نرخ جریان سیال به طور تصاعدی تغییر کند.

نرخ جریان آنژیوکت صورتی (۲۰G) تقریباً دو برابر آنژیوکت آبی (۲۲G) است. به طور میانگین، گیج ۲۲ نرخ جریانی در حدود ۳۰ تا ۳۵ میلی‌لیتر در دقیقه دارد، در حالی که گیج ۲۰ می‌تواند سرعتی معادل ۶۰ تا ۶۵ میلی‌لیتر در دقیقه را پشتیبانی کند. این موضوع در شرایطی که نیاز به رساندن سریع مایعات، الکترولیت‌ها یا محصولات خونی است، عامل تعیین‌کننده محسوب می‌شود.

آنژیوکت صورتی

کاربرد بالینی و اولویت‌های انتخاب

انتخاب بین آنژیوکت آبی و صورتی باید بر اساس ارزیابی دقیق نیاز بیمار و نوع درمان مورد نظر صورت پذیرد:

آنژیوکت صورتی (۲۰G): در موقعیت‌هایی که حجم قابل توجهی از مایعات باید تزریق شود یا ویسکوزیته سیال بالا است، گیج ۲۰ ترجیح داده می‌شود. این شامل تزریق نرمال سالین، دکستروز یا انتقال خون در شرایط عادی می‌شود. برای اغلب اقدامات جراحی که احتمال نیاز به مایع‌درمانی سریع وجود دارد، گیج ۲۰ انتخابی مطمئن است. همواره برای اطمینان از دسترسی به تجهیزات با کیفیت، متخصصین باید نسبت به خرید آنژیوکت استاندارد اقدام کنند.

آنژیوکت آبی (۲۲G): این کاتتر برای تزریق داروهایی که نیاز به سرعت پایین و کنترل شده دارند، مانند برخی آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای شیمی‌درمانی یا داروهای ضد درد، ایده آل است. استفاده از گیج ۲۲ فشار کمتری به دیواره عروق وارد می‌کند و ریسک فلبیت (التهاب رگ) را در درمان‌های طولانی‌مدت کاهش می‌دهد.

در نهایت، تصمیم‌گیری بالینی باید تلفیقی از درک مشخصات فنی ابزار و وضعیت عروق محیطی بیمار باشد. آنژیوکت صورتی کارآمدی حجمی بالاتر و آبی، محافظت بهتری از رگ در درازمدت ارائه می‌دهد. آگاهی از این تفاوت‌های دقیق، ستون فقرات عملکرد ایمن و موثر در حوزه دسترسی وریدی است.